کانسار روی- سرب (مانند کوشک، زریگان و دره دهو) است که در توالی رسوبی- آتشفشانی کامبرین پیشین، همزمان با رخداد اقیانوس های بدون اکسیژن (Oceanic anoxic eVENT) جهان در کامبرین، در یک محیط کافت پشت کمانی، تشکیل شده است. واحدهای سنگی میزبان کانسار سیلتستون سیاه دارای مواد آلی با میان لایه هایی از توف و توف سیلتی هستند که توسط توف های کربناتی سبزرنگ پوشیده شده است. در کانسار چاه میر، بر اساس ماهیت کانه زایی سولفیدی، بافت و کانی شناسی سولفیدها، می توان چهار رخساره را از هم متمایز کرد. این رخساره ها بر اساس جایگاه آنها نسبت به محل خروج سیال های کانه ساز عبارتند از: 1) رخساره کانسنگ توده ای (رخساره دهانه ای) که بخش ستبر، پرعیار و توده ای کانسار را در خاور آن تشکیل داده و شامل دو زیررخساره سولفیدی- سیلیسی- کربناتی، در مرکز و سولفیدی-کربناتی در اطراف آن است. بافت سولفیدها در این رخساره به صورت توده ای، جانشینی، رگه- رگچه ای و کلوفرم برشی شده است. 2) رخساره رگه- رگچه ای (زون تغذیه کننده) شامل رگه های سولفیدی و سیلیسی است که به صورت قطع کننده لایه بندی سنگ میزبان، در زیر رخساره کانسنگ توده ای تشکیل شده است. بافت های رگه- رگچه ای و جانشینی سولفیدها سیمای اصلی این رخساره را تشکیل می دهند. 3) رخساره کانسنگ لایه ای که ستبرای کمتری نسبت به رخساره کانسنگ توده ای دارد و با سیمای لایه ای و نواری و عیار پایین ماده معدنی قابل تشخیص است. این رخساره، به صورت سولفیدهای لامینه و نواری هم روند با لایه بندی سنگ میزبان (چینه سان)، در بخش مرکزی کانسار تشکیل شده است. 4) رخساره حاشیه ای، در بخش انتهایی باختر کانسار تشکیل شده و در واقع معادل رسوبی رخساره کانسنگ لایه ای را می سازد. مهم ترین ویژگی این رخساره وجود پیریت دانه پراکنده، نوارهای چرت و باریت است. با توجه به مهم ترین ویژگی های کانه زایی در منطقه چاه میر، از جمله محیط زمین ساختی، سنگ دربرگیرنده، کانی شناسی، محتوای فلزی، حضور رخساره های چهارگانه و مقایسه آنها با ذخایر روی- سرب با میزبان سیلتستون و شیلی نوع Sedex، می توان کانسار روی- سرب چاه میر را در رده کانسارهای رسوبی- بروندمی نزدیک به دهانه بروندم (Selwyn-Type (VENT PROXIMAL) SEDEX Deposits) در نظر گرفت و در ایران معرفی کرد.

گلهای گیاه لعل کوهستان Oliveria decumbens در فصل تابستان از منطقه کرمانشاه جمع آوری گردید و پس از خشک شدن در دمای محیط به روش تقطیر با بخار آب اسانس گیری شد. اسانس به صورت یک لایه روغنی زرد رنگ با بازده 0.1% بدست آمد. ترکیبهای تشکیل دهنده اسانس به وسیله دستگاه گاز کروماتوگراف گازی (GC) و دستگاه گاز کروماتوگراف کوپل شده با طیف سنج جرمی (GC/MS) مورد بررسی قرار گرفتند. از میان 14 ترکیب شناسایی شده در این اسانس کارواکرول (29.07%)، تیمول (28.11%)، گاماترپینن (20.46%) و پاراسیمن (15.40%) بیشترین غلظت را داشته و در مجموع 93% از اسانس گیاه O.decumbens را تشکیل می دادند.                                

از آنجایی که گیاه Salvia از روزگاران کهن در مجموعه گیاهان طبی مورد توجه خاص بوده و کاربرد امروزه اسانس گونه های مختلف آن در صنایع داروسازی، عطرسازی و فراورده های بهداشتی- آرایشی و نیز طعم دهنده در صنایع غذایی و نوشیدنی حایز اهمیت است، بنابراین در تحقق حاضر اسانس گونه ای از جنس سالویا با نام Salvia compressa VENT استخراج و ترکیبهای موجود در آن مورد بررسی و شناسایی قرار گرفت. بدین منظور سر شاخه های گالدارگیاه از اطراف جهرم (ارتفاع 900 متر) در استان فارس جمع آوری شده و اسانس آن به روش تقطیر با آب مورد استخراج قرار گرفت. سپس ترکیبهای موجود در اسانس با استفاده از دستگاههای گاز کروماتوگرافی (GC) و گاز کروماتوگرافی متصل به طیف سنجی جرمی (GC/MS) جداسازی و شناسایی گردیدند. نتایج بدست آمده وجود 24 ترکیب را در اسانس S. compressa نشان داد. در میان ترکیبهای شناسایی شده به ترتیب ترکیبهای T کادینول (%36) و کاروفیلن اکسید (%15.7) بالاترین مقدار را به خود اختصاص دادند. از سایر ترکیبهای اصلی این اسانس می توان ژرانیول(%10.5) و بورنئول (%9.3) را نام برد.

هدف: اخیراً ژئومتری پروگزیمال فمور به عنوان یک عامل خطر در بروز شکستگی های هیپ مطرح شده است و مطالعات در نقاط مختلف جهان نتایج متفاوتی درخصوص ارتباط شاخص های ژئومتریک پروگزیمال فمور با این شکستگی ها به دنبال داشته است. در این مطالعه این ارتباط در یک جمعیت ایرانی بررسی گردید. مواد و روشها: در این مطالعه مورد شاهد که در سال1395 در بیمارستان آیت الله کاشانی شهرکرد انجام گرفت، در گروه مورد 81 بیمار مبتلا به شکستگی پروگزیمال فمور ناشی از ترومای با انرژی کم و در گروه شاهد 83 فرد سالم با سن بالای50 سال حضور داشتند. پس از ثبت اطلاعات دموگرافیک، گرافی رخ لگن تهیه و با کمک خط کش ارتوپدی پارامترهای Femoral Neck Width (FNW)، Femoral Shaft Diameter (FSD)، Femoral Neck Axis Length (FNAL)، Hip Axis Length (HAL) وNeck Shaft Angle (NSA) در دو گروه اندازه گیری شد. یافته ها: میانگین سنی گروه مورد (86/13± 81/70 سال) به طور معنی داری بیش تر از گروه شاهد (87/9± 35/61 سال) بود (00/0=P) ولی میانگین قدی و وزنی گروه مورد کم تر از گروه شاهد بود (05/0>P). پس از سازگارسازی عامل سن، در بین شاخص های ژئومتریک فقط شاخص FNW در گروه مورد کم تر از گروه شاهد بود (01/0=P) و شاخص هایFNAL، HAL، FSD و NSA بین دو گروه تفاوت معنی داری نشان نداد (05/0

جنس Oliveria متعلق به تیره چتریان بوده و فقط یک گونه با نام علمی Oliveria decumbens VENT دارد که اندمیک ایران است. از طرف دیگر اسانس ها از متابولیت های ثانویه گیاهی بوده که به طور وسیعی در صنایع غذایی، دارویی و بهداشتی و به عنوان ترکیب هایی با خاصیت ضدمیکروبی مورد استفاده قرار می گیرند. در این تحقیق گیاه Oliveria decumbens VENT. از دامنه کوههای شمال غرب شهرستان کوهدشت در منطقه تنگ سیاب واقع در استان لرستان جمع آوری گردید و پس از خشک کردن گیاه در سایه، اسانس گیری از آن با روش تقطیر با آب انجام شد. شناسایی ترکیب های موجود در اسانس به وسیله کروماتوگراف گازی (GC) و کروماتوگراف گازی متصل به طیف سنج جرمی (GC/MS) انجام شد. مطالعات آناتومیکی نیز توسط روش رنگ آمیزی مضاعف با استفاده از دو رنگ سبز متیل و قهوه ای بیسمارک انجام شد. نتایج این بررسی منجر به شناسایی 16 ترکیب در اسانس این گیاه شد که 96.5% از کل ترکیب های اسانس را شامل شده و تیمول (49.3%) گاما - ترپینن (23.1%) و پارا - سیمن (10.0%) ترکیب های اصلی آن محسوب می شدند. بنابراین بررسی نتایج آناتومیکی نشان داد که در سطح برگهای این گیاه کرکهای غیرترشحی دیده می شوند، در حالی که در قسمت های درونی پوست ساقه کانالهای ترشحی مشاهده می شوند که محل تشکیل اسانس در این گیاه هستند.

مقدمه: شناسایی مواد متشکله روغن های اسانسی حاصل از گیاهان، با توجه به کاربرد روزافزون آن ها در صنایع مختلف، حایز اهمیت است. جنس زوسیمیا از خانواده چتریان که در مناطق مختلف جهان پراکنده است، حاوی مقدار قابل توجهی روغن فرار است که با شناسایی اجزای اسانس آن، پژوهش های کاربردی به منظور استفاده از آن در صنایع مختلف، میسر می گردد.هدف: بررسی ترکیبات شیمیایی موجود در روغن فرار گونه گیاهی Zosimia absinthifolia.روش بررسی: در این تحقیق، روغن اسانسی اندام های هوایی گیاه Zosimia absinthifolia (VENT.) Link، که در تابستان 1383 از منطقه خلخال جمع آوری شده بود، با استفاده از روش تقطیر با آب جدا شده و با GC و GC/MS بررسی و شناسایی شد.نتایج: از بین 21 ترکیب شناسایی شده که 96 درصد روغن اسانسی را تشکیل می دهند، ترکیبات اکتیل استات (69/24 درصد)، بتا - کاریوفیلن (24/22 درصد) و Z – بتا – اوسیمن (9/8 درصد) اجزای عمده تشکیل دهنده روغن اسانسی هستند.نتیجه گیری: با توجه به جدول مواد شناسایی شده، نتیجه گیری می شود که ترکیبات سسکویی ترپنی اندکی بیشتر از منوترپن ها است.

گیاه لعل کوهستان (Oliveria decumbens VENT.)، گیاهی است بوته ای از خانواده چتریان (Umbelliferae) که معمولا در مناطق جنوبی ایران یافت می شود. مردم این منطقه به طور گسترده ای از قسمتهای هوایی این گیاه در درمان بیماریهای عفونی استفاده می کنند. هدف از این مطالعه، ارزیابی خاصیت ضد میکروبی اسانس حاصل از اندام هوایی این گیاه بر طیف وسیعی از میکروارگانیسم ها شامل باکتریهای گرم منفی و مثبت، قارچهای رشته ای و مخمرها با استفاده از روشهای دیسک دیفیوژن و میکروبراث دایلوشن در شرایط آزمایشگاه بوده است. شناسایی اجزای اصلی موجود در اسانس به وسیله دستگاه گاز کروماتوگراف (GC) انجام شد. ترکیبهای شناسایی شده در اسانس شامل تیمول (26.9%)، کارواکرول (0.25%)، پاراسیمن (13.3%) و گاما-ترپینن (11%) بود. اسانس حاصل از اندام هوایی با میانگین قطر هاله عدم رشد 34.86 میلی متر و MIC کوچکتر از 0.25 ml ml-1 اثر ضد قارچی خوبی در مقابل قارچهای رشته ای و مخمر نشان داد. اثر 2 میکرولیتر از اسانس بر قارچها با قطر هاله عدم رشد بزرگتر از 27.3 میلی متر از اثر آمفوتریسین B با قطر هاله عدم رشد کوچکتر از 17 میلی متر بیشتر بود. باکتریهای گرم مثبت نسبت به باکتریهای گرم منفی در مقابل اسانس لعل کوهستان حساس تر بودند (21.9 در برابر 18.4 میلی متر). باکتریهای تشکیل دهنده اسپور (جنس باسیلوس) نسبت به اسانس مقاوم بوده و اسانس لعل کوهستان در مقابل باسیلوس ها دارای اثر مهاری بود. پسودوموناس آئروجینوزا با قطر هاله عدم رشد کمتر از 8 میلی متر از سایر میکروارگانیسم ها نسبت به اسانس مقاوم تر بود. میکروارگانیسم ها از نظر مقاومت نسبت به اسانس گیاهی متفاوت بوده و باکتریها (گرم مثبت و منفی) نسبت به قارچها و باکتریهای گرم منفی نسبت به باکتریهای گرم مثبت مقاوم تر بودند. این اثر به ترکیبهای فنلی اسانس، به ویژه تیمول آن مربوط می شود. مطالعات بیشتری لازم است تا کارآیی این اسانس به عنوان یک عامل ضد میکروبی ارزیابی گردد.